پرورش کرم ابريشم توسط مردم مينودشت از قدمتي طولاني برخوردار بوده و برغم فرازونشيب هاي فراوان و بروز مشکلات بسيار ، هنوز از سوي مردم مورد اقبال است.
به گزارش خبرنگار ايرنا، نوغانداري نزد روستائيان مينودشت از قديم الايام نه براي کسب درآمد که براي تهيه پارچه ابريشمي و نيز لباس ها و اقلام تزئيني مورد توجه بوده است.
نوغانداران مينودشت از نخ ابريشم در توليد انواع چادرشب که به لفظ محلي" چارشو"charsho ، دستمال ابريشمي " جيو ياقله دستمال " jiv yagh lagha dasmal ،" عرق چين " aragh chin " (کلاهيست مردانه) ، پيشاني بند يا " پيشمندلي "pish mandlye" استفاده مي کردند.
تهيه نيم تنه ي آستين بلند يا "کولجه"koolaga "، کيف پول ، دامن شلواري ، شال ابريشمي ، روسري ، کلاه زنانه اي به نام " شاري سر "shari sar که اطراف آن را با منجوق و سکه تزئين مي کردند ، جليقه آستين کوتاه ، بلوزي که بلندي آن تا بالاي زانو است و سفره غذا ، سفره قند و جا مهري از ديگر کاربردهاي ابريشم در فرهنگ سنتي مردم اين خطه بوده است.
روند ماشيني شدن زندگي ها و نيز گسترش منسوجات ديگر از يک سو و دشواري توليد ابريشم از سوي ديگر موجب شده است تا اين دست بافته ها شکل تزئيني به خود گرفته و استفاده از آنها فقط در آئين ها ومناسبت هاي خاص مانند عروسي ها باب شود.
سنتي بودن پرورش کرم ابريشم در اين منطقه در تمام اشکال آن از تفريغ تخم کرم ابريشم تا توليد دست بافته ها به چشم مي خورد.
پس از توليد پيله تر ابريشم ، آن را در زير نور خورشيد خشک کرده و با برخي ابزار سنتي از آن نخ ابريشم استحصال مي کنند.
وسايلي که در تهيه نخ ابريشم بکار مي رود معمولا از چوب ساخته مي شود که توسط افرادي که در مناطق کوهستاني منطقه زندگي مي کنند ، تهيه و در اختيار ابريشم بافان محلي قرارمي گيرد .
کرم ابريشم پس از بيرون آمدن از تخم که حدود يک هفته بطول مي انجامد، شروع به تغذيه از برگ درخت توت مي کند.
پس از طي 4 مرحله پوست اندازي بدن آنها به آرامي زردتر ميشود و پوست بدن مستحکم تر ميشود، آنها در اين مرحله تبديل به شفيره ميشوند. در مرحله شفيرگي کرم ابريشم شروع به توليد پيله ميکند.
نوغانداران در پايان اين مرحله ، اقدام به جمع آوري پيله ها از ميان شاخه هاي درخت توت که پيشتر برگ آنها به تغذيه کرم ها رسيده، مي کنند.
چنانچه جمع آوري پيله به درازا بکشد احتمال مي رود تا شفيره داخل پيله تبديل به پروانه شده و با سوراخ کردن آن پيله را ترک مي کند.
سوراخ شدن پيله آن را از حيز انتفاع خارج مي کند، و به همين سبب پس از خشک کردن پيله سريعا اقدام به نخ ريسي مي شود.
گفته مي شود هر پيله کرم ابريشم از 300 تا 900 متر الياف بسيار نازک بدست مي دهد، و براي تهيه? حدود 500 گرم ابريشم 2000 تا 3000 پيله مورد نياز است.
در اين منطقه ساليانه حدود 15هزار نفر با آغاز فصل بهار به فراهم کردن امکانات پرورش کرم ابريشم مي پردازند.
آنان در طول حدود دو ماه فعاليت شبانه روزي از هر قوطي تخم نوغان حدود 30 تا45 کيلوگرم پيله تر استحصال مي کنند.
در استان گلستان هر سال حدود 170 تن پيله تر توليد مي شود که 60 درصد اين توليد در شهرستان مينودشت انجام مي شود.
بجز مينودشت در 7 شهرستان کلاله، آزادشهر، گنبدکاووس، راميان، علي آباد ، گرگان، بندرگز نوغانداران فعاليت دارند.
طي سالهاي گذشته توليد پيله دراين شهرستان به تدريج کاهش يافته است. ميزان توليد پيله مينودشت در سال 85 - 230تن بوده که در سال 86 به 110تن کاهش يافته است.
اين آمار در سالهاي 87 و88 نيز کاهش يافته به حدود 70 تن توليد در سال رسده است.
براي کاهش اين محصول دلايل مختلفي از سوي مسوولان امر عنوان شده که عمده ترين آنها پائين بودن قيمت تضميني خريد پيله، فقدان کارخانجات نخ ريسي و نيز خشک کن هاي پيله در اين منطقه است.
واردات نخ ابريشمي از خارج ، ديگر دليل براي بصرفه نبودن پرورش اين محصول اعلام شد.